บทที่ 298 วิญญาณท่องยมโลก

ได้ยินคำพูดของซื่อซิ่ว ในใจผมก็อดดีใจไม่ได้ แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกใจหายวาบ

หากเป็นเช่นนี้ พวกเราสองคนคงต้องอยู่ห่างกันคนละฟากฟ้าแล้ว

ทว่าลุงหม่ากลับตบมือฉาด หัวเราะร่า “นี่ก็แก้ปัญหาได้แล้วไม่ใช่เหรอ ฮ่าๆ ดูท่าการดูดวงของฉันคราวนั้นจะแม่นจริงๆ เธอคือผู้มีพระคุณมาโปรดแท้ๆ พอกลับไปเธอก็พาพวกเธอสองคนขึ้นเขาไปเป็นฆราวาสผู้ครองเรือนซะ มีไท่ซั่งเหล่าจวินคอยคุ้มครองอยู่ พวกภูตผีปีศาจจากยมโลกพวกนั้นก็ทำอะไรพวกเธอไม่ได้แล้ว”

พูดมาถึงขั้นนี้ พ่อของเหวินเหวินต่อให้ไม่อยากยอมก็ต้องยอมแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าจางเหวินเหวินจะเห็นด้วยหรือไม่

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง จางเหวินเหวินก็ตื่นขึ้นมาเองจริงๆ พอลืมตาขึ้นมาก็ปล่อยโฮออกมาทันที