บทที่ 273 สลายเคราะห์ร้ายปัดเป่าภัย

ผมหันไปมองทุกคน “พวกคุณก็ได้ยินกับหู ได้เห็นกับตากันแล้ว ตอนนี้ผมต้องใช้แส้ตีวิญญาณลงทัณฑ์ แต่นางทนรับได้แค่แส้เดียวเท่านั้น ถ้าฟาดมากกว่านี้ วิญญาณของนางจะแตกสลาย พอฟาดเสร็จ ผีสาวตนนี้ก็ถือว่าหมดเวรหมดกรรมกับบ้านพวกคุณแล้ว ส่วนลูกสาวของคุณ ควรพาไปโรงพยาบาลก็ยังต้องพาไป อย่าปล่อยให้การรักษาล่าช้า อาการอย่างเธอนี่ กะดูแล้วอย่างน้อยๆ ก็น่าจะสักสองสามเดือนถึงจะเริ่มดีขึ้น”

ว่าแล้วผมก็เงื้อแส้ขึ้น ฟาดวูบกลางอากาศตรงไปยังเกาเสี่ยวหรูทันที

ในความเป็นจริง สำหรับสายตาคนอื่น มือผมว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย เป็นแค่การกำมือหลวมๆ เท่านั้น และไม่มีทางฟาดโดนเกาเสี่ยวหรูได้เลย เป็นเพียงการวาดท่าทางกลางอากาศ ไม่ได้แตะโดนตัวเธอแม้แต่น้อย