บทที่ 274 กลศาสตร์ควอนตัม

ผมพยักหน้า เรื่องที่ลุงหม่าพูดผมพอเข้าใจอยู่บ้าง เพราะวิญญาณไม่ได้มีอิสระตามใจชอบ ยังต้องอยู่ใต้การควบคุมของเหล่าเทพยมโลกอีกมาก

ลุงหม่าพูดกับผมต่อว่า "ตามหลักการแล้ว ผีจะล่องลอยไปทั่วได้ก็จริง แต่ขอบเขตหากินก็ไม่ได้กว้างขนาดนั้น ผีที่ไม่มีตบะวิชาถ้าลอยไปไกลเกิน รูปร่างวิญญาณก็จะสลายไปเอง แกคิดดูสิ จากตงเป่ยไปถึงเทือกเขาไท่หาง ระยะทางตั้งหลายพันลี้ อันตรายระหว่างทางมีนับไม่ถ้วน ถ้าไม่มีใครไปส่ง นางไม่มีทางกลับไปได้หรอก"

ผมถามลุงหม่า "อันตรายที่ลุงว่าหมายถึงอะไรบ้างครับ"