บทที่ 238 เปิดเส้นทาง

ผมรีบเล่าเรื่องนี้ให้ลุงหม่าฟัง แต่พอได้ยิน อีกฝ่ายกลับฟาดเปรี้ยงเข้าที่ท้ายทอยผมฉาดใหญ่

ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลุงแกจะตีทำไม กำลังยืนงงอยู่ ก็เห็นลุงหม่าทำหน้าอิจฉาตาร้อน ชี้หน้าผมพลางว่า "เอ็งนี่มันมีวาสนาใหญ่โตอะไรขนาดนี้นะ ดันโง่เง่าไม่รู้อะไรเลยสักนิด นั่นมันมังกรเพลิงที่เฝ้าวังอวี่หวังชัดๆ!"

ผมสะดุ้งตกใจ รีบถามกลับไป "ลุงรู้ได้ยังไงว่าที่วังอวี่หวังมีมังกรเพลิง?"

ลุงหม่าเขกหัวผมซ้ำอีกสองโป๊ก "เอ็งรู้ไหมว่าใครสร้างวังอวี่หวัง? นั่นน่ะฮั่นเกาจู่หลิวปังบัญชาให้สร้างขึ้นมา! แล้วหลิวปังคือใคร? มังกรชาดจุติมาเกิดไงเล่า! ลองคิดดูสิ มังกรชาดก็คือมังกรเพลิงไม่ใช่หรือไง?"

ผมอ้าปากค้าง "ลุงจะบอกว่า ในป้ายมังกรของผมนี่คือหลิวปังงั้นเหรอ?"