บทที่ 214 ไม่ได้เจอกันนาน

พอได้ยินผมพูดแบบนั้น เซียนงูตนนั้นถึงยอมสงบปากสงบคำลงในที่สุด

เขาชำเลืองมองครอบครัวเฉิงทั้งสามคน สีหน้าบึ้งตึง พูดกับผมด้วยท่าทีฝืนใจอย่างยิ่ง "เจ้าไปบอกพวกมัน ข้าให้เวลาแค่สามปีเท่านั้น ตลอดสามปีนี้ต้องเซ่นไหว้บูชาเป็นอย่างดี ข้าถึงจะคุ้มครองให้ครอบครัวพวกมันอยู่เย็นเป็นสุขและราบรื่น"

ผมแค่นเสียงหึทีหนึ่งแล้วเอ่ย "ฉันก็ให้เวลานายแค่สามปีเหมือนกัน อย่าคิดว่าเป่าเจียเซียนจะเป็นกันได้ง่ายๆ ไม่ใช่ว่าคนเขาตั้งโต๊ะกราบไหว้แล้วนายจะได้เป็นเลย นายต้องตั้งหน้าตั้งตาบำเพ็ญเพียร คุ้มครองบ้านเรือนให้สงบสุข ด้วยจิตใจของนายในตอนนี้ ยังห่างไกลนัก"