บทที่ 213 เซียนงูเข้าสิง

งูหลามตัวนี้บอกผมว่า ตัวมันบำเพ็ญมาได้สามร้อยปีแล้ว โดยซุ่มบำเพ็ญอย่างสงบอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง ไม่เคยคิดทำร้ายมนุษย์ หากหิวขึ้นมาก็กินเพียงนกและสัตว์ตัวเล็กๆ เท่านั้น

หลายสิบปีก่อน บรรพบุรุษของเฉิงกุยอีขึ้นเขาไปขุดโพรงจับงู จนกระทั่งขุดไปถึงถ้ำที่มันอาศัยอยู่

ตอนนั้นมันบำเพ็ญเพียรมานานจนมีตบะแก่กล้า ทว่าคนเหล่านั้นพอเห็นงูหลามตัวใหญ่ขนาดนี้ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง คว้าเครื่องไม้เครื่องมือได้ก็รุมทุบตี

มันพุ่งพรวดออกมาจากถ้ำเพื่อเอาชีวิตรอด แต่พวกนั้นกลับตามล่าไม่ลดละ วางตาข่ายดักไว้สารพัดชั้น จนในที่สุดก็จับเป็นมันได้ แล้วถลกหนังแล่เนื้อ

หนังงูถูกเอาไปทำเป็นเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ ส่วนเนื้อก็ถูกนำไปกิน