บทที่ 206 เผยโฉมหน่อยสิ เจ้าตัวน้อย

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงต้องทนใช้ชีวิตอยู่ในสภาพนั้นมาร่วมสองปี ผลการเรียนย่อมพังไม่เป็นท่าอย่างไม่ต้องสงสัย พอถึงตอนสอบเกาเข่าก็ยิ่งจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เอาแต่มองเห็นครูคุมสอบกลายเป็นผีอู๋ฉางเดินแกว่งไปแกว่งมาอยู่ตรงหน้า

หลังจากนั้นเขาก็ดรอปเรียน เอาแต่อุดรู้อยู่กับบ้าน และโดนด่าเช้าด่าเย็น

ผู้ชายในฝันคนนั้นก็ยิ่งได้ใจกำเริบเสิบสานขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่ตามติดหรือคอยจ้องมองอีกต่อไป แต่เริ่มแทรกเข้ามาสิงร่างแล้ว

เขาเริ่มรู้สึกอยู่บ่อยครั้งว่าตัวเองไม่ใช่ตัวเอง เหมือนถูกใครอีกคนบงการอยู่

พฤติกรรมรวมถึงคำพูดคำจาเปลี่ยนไปแทบทั้งหมด

เขามักจะหลุดพูดจาประหลาดๆ ออกมา โดยที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้ความหมาย