บทที่ 204 เป็นตายแขวนบนเส้นด้าย

อันที่จริงตบะของเซียนหวงตนนั้นไม่ได้สูงส่งอะไร ตอนที่มาขโมยไก่เมื่อก่อนก็มีตบะแค่ร้อยกว่าปีเท่านั้น ไม่อย่างนั้นคงไม่ลดตัวลงมาขโมยไก่หรอก

ทว่าเรื่องของเวรกรรม มันไม่ได้เกี่ยวว่าตบะใครจะสูงหรือต่ำ

ขณะเดียวกัน แม้ผมจะยังไม่ได้ปิดสำนัก แต่เมื่อมีเคราะห์แค้นของเซียนงูตามมาทวงหนี้ องค์เทพทั้งหลายก็ไม่อาจยื่นมือเข้ามาก้าวก่ายได้มากนัก จำต้องปล่อยให้อีกฝ่ายได้อาละวาดระบายแค้นเสียหน่อยถึงจะคลี่คลายความพยาบาทลงได้ นี่ถือเป็นกฎเกณฑ์

แต่โดยทั่วไปแล้ว เมื่อมีองค์เทพคอยคุ้มครองอยู่ เคราะห์แค้นของเซียนงูก็จะไม่เล่นงานรุนแรงจนเกินไป ไม่นานนักก็มักจะผ่านพ้นไปได้