บทที่ 196 ป้ายมังกรชาด

ผมจึงประสานมือขึ้นเคล็ดวิชา ย่างก้าวเท้าตามกระบวน แล้วเริ่มบริกรรมคาถาต่อ

“เทียนเผิงเทียนเผิง จิ่วหยวนซ่าถง อู่ติงตูซือ เกาเตียวเป่ยเวิง ชีเจิ้งปาหลิง ไท่ซ่างเฮ่าซยง…”

รอบที่สองนี้ผมยังไม่ทันท่องจบ ก็เห็นหางอวี่โจ้วหน้าดำคล้ำ กัดฟันกรอดจ้องเขม็ง ดูท่าคงไม่ยอมปล่อยให้ผมท่องจนจบอีกแล้ว

จากนั้นเขาก็โผนขึ้นไปเกาะบนเพดานอีกครั้ง ส่งเสียงคำรามใส่ผมจากมุมสูง ร่างทั้งร่างราวกับกลายสภาพเป็นสัตว์ป่า แล้วพุ่งถลาตรงดิ่งลงมาหาผมทันที!

ผมรีบหยุดท่องคาถา เปลี่ยนท่วงท่านิ้วเป็นมนต์สยบมารแทน

“อสุนีสวรรค์แล่นลงอัคคีพิภพ สยบมารสิ้นทุกแดนดิน ฉับพลันดั่งบัญชา”