บทที่ 197 สิบแปดพลทหารอู่ฉาง

นอกเหนือจากพลทหารอู่ฉางแล้ว ผมก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าทหารผีพวกนี้มีที่มาจากไหน

ไม่ทันได้คิดอะไรมาก ผมรีบประสานมุทรา เริ่มท่องคาถาอาคมที่ลุงหม่าเคยสอนไว้เมื่อไม่กี่วันก่อนเพื่อควบคุมพลทหารอู่ฉาง

พลทหารอู่ฉางไม่ใช่ว่าจะเรียกใช้กันได้ง่ายๆ ปกติแล้วต้องผ่านพิธีการ ตั้งโต๊ะบวงสรวง และฆ่าไก่เซ่นสังเวยเลือดอะไรทำนองนั้น

แต่ในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ทำได้แค่ลองเสี่ยงดูเท่านั้น

คาถาอาคมนี้ผมคงไม่ขอกล่าวถึง พอท่องจบอย่างรวดเร็ว ผมก็คว้ามีดปอกผลไม้มากรีดข้อมือตัวเองแล้วสะบัดเลือดออกไป

ทันทีที่หยาดเลือดกระเซ็นไปโดน ประกายแสงสีแดงก็วาบขึ้นในดวงตาของพลทหารพวกนั้น พวกมันหันมามองผมพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อย

ผมดีใจขึ้นมาทันที นี่แสดงว่าสำเร็จแล้ว พลทหารพวกนี้ยอมรับฟังคำสั่งผมแล้ว!