บทที่ 195 มหาเวทเทียนเผิง

เมื่อรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ สิ่งแรกที่ผมทำคือหันไปมองหาจวงอวี่เว่ย

ทว่า จวงอวี่เว่ยกลับหายตัวไปแล้ว

ผมชะงักงันไปทันที เมื่อครู่เธอยังอยู่ข้างกายผมแท้ๆ ทำไมแค่นั่งสมาธิไปพักเดียว เธอก็หายไปเสียแล้วล่ะ?

แล้วทำไมหางอวี่โจ้วถึงหยุดกรนไปแล้วล่ะ?

ผมรีบหันขวับไปมองเตียงข้างๆ ทันที

ทว่าบนเตียงกลับว่างเปล่า หางอวี่โจ้วก็หายตัวไปแล้วเช่นกัน!

ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดวาบขึ้นมาในใจ ผมรีบแหงนหน้ามองเพดานห้องทันที

เกิดเรื่องขึ้นจริงด้วย!

หางอวี่โจ้วที่นอนหลับอยู่บนเตียงเมื่อครู่ ตอนนี้กลับเกาะอยู่บนเพดานห้องเหมือนกับจิ้งจก!

ตาทั้งสองข้างของเขากลายเป็นสีขาวโพลน ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มพิลึกพิลั่น กำลังจ้องเขม็งมาที่ผม