บทที่ 194 ค่ำคืนในโรงพยาบาล

ยามค่ำคืนมาเยือน

ห้องพักผู้ป่วยของหางอวี่โจ้วย่อมเป็นห้องเดี่ยวสุดหรู มีเขาพักอยู่เพียงคนเดียว บรรยากาศเงียบสงบยิ่งนัก

นอกประตูมีบอดี้การ์ดสองคนคอยเฝ้าเวรยามตลอดทั้งคืนโดยไม่หลับไม่นอน

ส่วนผมนั่งอยู่บนโซฟาในห้อง ดูทีวีแก้เบื่อพลางแทะเมล็ดแตงโมไปด้วย

ต้องยอมรับเลยว่าคนรวยพวกนี้ใช้ชีวิตสุขสบายจริงๆ

ถึงหางอวี่โจ้วจะตกอับเคราะห์ซ้ำกรรมซัดขนาดนี้ ก็ยังคงใช้ชีวิตในแบบที่คนธรรมดาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง

แค่ค่าห้องเดี่ยวสุดหรูนี้แค่วันเดียว ก็แพงกว่าโรงแรมติดดาวข้างนอกเสียอีก ทีวีตู้เย็นมีครบครัน แถมยังเป็นห้องชุด ผมนั่งดูทีวีอยู่ห้องนอกจึงไม่รบกวนการพักผ่อนของหางอวี่โจ้วเลยแม้แต่น้อย