บทที่ 150 โต๊ะบูชาถังโข่วถูกสั่งปิด

ผมตกใจจนแทบสิ้นสติ พยายามลองอีกหลายครั้ง แต่ก็ยังติดต่อเหล่าเซียนไม่ได้อยู่ดี

แม้แต่ห้าเทพพิทักษ์ก็หายไปด้วย

ผมลองร้องเรียกหวงไคว่เผ่าอีกครั้ง อย่างไรเขาก็เป็นเทพคุ้มครองประจำตัวที่ต้องอยู่เคียงข้างกายผมตลอดอยู่แล้ว ทว่าแม้แต่หวงไคว่เผ่าก็เงียบหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ความรู้สึกราวกับถูกน้ำเย็นเฉียบราดรดตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมรู้สึกเหมือนหัวใจและลมหายใจหยุดชะงักไปชั่วขณะ ถึงตอนนี้เพิ่งจะเข้าใจว่าคำพูดของหวงเทียนฮวาในวันนั้น ที่แท้เป็นการบอกใบ้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

“หากวันหนึ่งพวกเราไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอแล้ว เธอก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอย่างเข้มแข็งนะ”

ตอนนี้ พวกเขา…หายไปไหนกันหมดแล้ว?

ผมพุ่งพรวดเข้าไปในห้องของลุงหม่า ปลุกเขาให้ตื่น พอได้ยินผมบอกว่าโต๊ะบูชาถังโข่วถูกสั่งปิด ลุงหม่าก็ตกใจมาก ลุกพรวดขึ้นมาแล้ววิ่งไปดูผืนผ้าสำนักทันที