บทที่ 149 มิติลี้ลับ

อันที่จริงสำนักถางโข่วหนึ่งแห่งประกอบด้วยหกส่วนด้วยกัน

แท่น เมือง สำนัก ค่าย เขา และผัง

ในบรรดาส่วนประกอบเหล่านี้ มีเพียงแท่นเท่านั้นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งก็คือโต๊ะบูชาประจำสำนักที่เรากราบไหว้ หรือที่เรียกว่าแท่นพิธี

วิธีบูชาบนแท่นพิธีมีหลากหลายรูปแบบ ส่วนใหญ่จะบูชาด้วยผืนผ้าสำนักที่เป็นตัวอักษร แต่ก็มีที่บูชาด้วยภาพวาดหรือรูปปั้นเหมือนกัน

ส่วนประกอบอื่นๆ ล้วนอยู่ในมิติอื่นภายในผืนผ้าสำนัก ตาเปล่ามองไม่เห็น ศิษย์ที่มีตบะไม่พอก็มองไม่เห็นเช่นกัน

มิติอื่น นี่คือคำที่ผมใช้เรียกโลกขององค์เทพ

หากจะพูดให้เป็นวิทยาศาสตร์หน่อย มันก็คือห้วงมิติเวลาอีกมิติหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากโลกของเราอย่างสิ้นเชิง

เหมือนกับมิติที่ผมเคยเห็นบนผืนผ้าสำนักที่บ้านของหม่าอวิ๋นเฟิงคราวนั้นไม่มีผิด