บทที่ 128 ผีเข้าสิง

พริบตาเดียว ร่างนั้นก็ถูกอวี๋ชิวเยวี่ยเข้าสิงทันที เธอร้องโหยหวนไม่ขาดปาก สองมือจิกทึ้งผมและข่วนหน้าตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงกรีดร้องอันน่าเวทนานั้นดังลั่นจนคนทั้งตึกคงได้ยินกันถ้วนหน้า

ผมมองลุงหม่าอย่างพูดไม่ออก "ลุงครับ ลุงใช้ยันต์อะไรไปเนี่ย ทำไมอาการถึงหนักกว่าเดิมล่ะ"

"แกจะไปรู้อะไร ข้ากำลังบีบให้มันออกมา รีบช่วยกันจับไว้ อย่าให้มันทำร้ายตัวเอง!"

ลุงหม่าถกแขนเสื้อขึ้นแล้วพุ่งเข้าไป ผมจึงรีบตามไปติดๆ ช่วยกันกดร่างที่ถูกอวี๋ชิวเยวี่ยสิงไว้คนละข้าง

ผู้หมวดหยางถึงกับยืนอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่มองพวกเราตาปริบๆ

"ทำยังไงดีเนี่ย…"

พอถูกอวี๋ชิวเยวี่ยเข้าสิง แรงก็เยอะผิดปกติ เธอพยายามโก่งตัวดิ้นรนสุดชีวิต กรีดร้องโหยหวนราวกับหมูโดนเชือด