บทที่ 93 ความปรารถนากับความยึดติด

เสี่ยวหลิงส่งเสียง “อ๊ะ” ออกมาคำหนึ่งแล้วรีบวิ่งรี่เข้ามาหาผม พลางเอ่ยถาม “คุณย่าของหนูอยู่อีกโลกหนึ่งจริงๆ หรือคะ พี่เห็นคุณย่าจริงๆ ใช่ไหม พี่ไม่ได้โกหกหนูแน่นะ”

แววตาของเธอเปี่ยมไปด้วยความหวัง ริมฝีปากเบะออกคล้ายจะร้องไห้อีกรอบ

ผมยิ้มให้เธอ “พี่ไม่หลอกหนูหรอก คุณย่าของหนูอยู่ที่นั่นจริงๆ พี่เห็นแล้ว ท่านดูใจดีมาก ผมขาวโพลนทั้งหัว ตัวไม่สูง ผอมมาก แล้วในมือเหมือนจะกำอะไรบางอย่างเอาไว้ด้วย คล้ายๆ ภาพวาดแผ่นหนึ่งเลย”

ผมพยายามบรรยายลักษณะของคุณย่าคนนั้นให้เธอฟัง