บทที่ 92 กินลูกอมมาเหรอ

ผมเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่าเทพธรรมบาลทั้งห้ามีความสามารถถึงระดับไหน แต่ในเมื่อท่านบรรพบุรุษเป็นผู้มอบให้มา ย่อมต้องมีเหตุผลของท่านอยู่แล้ว

ผมตัดสินใจลองดูจึงบอกจางเหวินเหวินว่าอย่าเพิ่งใจร้อน เดี๋ยวผมจะจุดธูปถามองค์เทพดูว่าเรื่องนี้ควรจัดการอย่างไร

จากนั้นผมก็จุดธูปที่โต๊ะบูชาในสำนักด้วยความนอบน้อม แล้วนั่งลงตรงข้าม หลับตาทำสมาธิ

ครั้งนี้ผมถามเรื่องเกี่ยวกับยมโลก ใจก็นึกถึงเทพธรรมบาลทั้งห้า พอนึกในใจได้เพียงสองรอบ ก็มีการตอบรับกลับมาจริงๆ

เริ่มจากความรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างจนผมสั่นสะท้าน จากนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

“อยู่!”

ให้ตายเถอะ ครั้งนี้ทั้งห้าท่านขานรับพร้อมกันเสียงดังฟังชัดกว่าเมื่อวานมาก แถมดูมีพลังกว่าเยอะเลย