กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
เซียนของเหอยวี่เฉินมาเร็วมาก
อาจารย์จางเพิ่งขับร้องไปได้เพียงสองท่อนสั้นๆ ก็เห็นเหอยวี่เฉินนั่งโยกตัวไปมาเบาๆ ขาทั้งสองข้างสั่นกระตุกไม่หยุด ซ้ำยังหาวหวอดๆ อย่างต่อเนื่อง ชัดเจนว่าเซียนลงมาประทับแล้ว
พอเสียงกลองหยุดลง ป้าหูก็เอ่ยถามทันทีว่าท่านใดมาถึง
เหอยวี่เฉินหลับตาแน่น สองมือกดลงบนหน้าขา โยกตัวพลางเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ "ประมุขตระกูลหู หูเทียนป้า"
"โอ้โห ท่านผู้เฒ่าเทียนป้ามาด้วยตัวเองเลยหรือนี่ ลำบากท่านผู้เฒ่าเหลือเกินแล้ว จะรับยาสูบสักมวนแก้ลมหน่อยไหมขอรับ"
สิ้นคำอาจารย์จาง เหอยวี่เฉินไม่ได้เอ่ยปาก เพียงยื่นมือขวาออกมาทำสัญญาณมือ
ป้าหูเข้าใจความหมายทันที จึงรินเหล้าขาวค่อนแก้วแล้วยื่นส่งไปให้
"ท่านผู้เฒ่าเทียนป้าเดินทางมาไกล จิบให้ชุ่มคอสักหน่อย แล้วค่อยว่าเรื่องราวของวันนี้กันนะเจ้าคะ"