บทที่ 37 พิธีธรรมสุขาวดี

ความคิดนี้ดูจะบุ่มบ่ามไปสักหน่อย

ผมยังไม่ได้ผลีผลามตัดสินใจ จึงนำเรื่องนี้ไปปรึกษาลุงหม่าก่อนว่าพอจะเป็นไปได้หรือไม่

พอลุงหม่าฟังจบ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที “ไอ้หนูเอ๊ย โอกาสดีขนาดนี้มีหรือจะไม่ไป! เซียนงูที่ถูกสะกดไว้ในวัดได้ ย่อมต้องมีตบะแก่กล้า หากเอ็งได้เขามาช่วย ต่อไปทำอะไรก็คงง่ายดายเหมือนลงแรงครึ่งเดียวแต่ได้ผลเป็นเท่าตัว!”

ผมบอกความกังวลในใจออกไป “แต่ลุงหม่าครับ มันจะไม่เสี่ยงเกินไปหน่อยเหรอ เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเซียนงูตนนั้นดีหรือร้าย เป็นมิตรหรือศัตรู อีกอย่างถ้าเกิดโดนจับได้ขึ้นมาจะทำยังไงล่ะครับ”

วันก่อนพระรูปนั้นแค่ตบฝ่ามือเดียวก็ขับเซียนงูที่สิงร่างหญิงชราออกไปได้ เห็นชัดๆ ว่าที่วัดจี๋เล่อมีพระผู้ทรงศีลอยู่จริง เรื่องนี้จึงต้องระวังให้มาก