บทที่ 38 นิมิตนรก

จู่ๆ มีเสียงดังขึ้นมาแบบนี้ ผมนึกว่าถูกพระในวัดจับได้เข้าแล้ว ทว่าพอเงยหน้าขึ้นมอง รอบข้างกลับไม่มีใครสังเกตเห็นผมเลยสักคน ทุกคนต่างมีสีหน้าเปี่ยมศรัทธาและจดจ่ออยู่กับพิธี

ยิ่งไปกว่านั้น ผมยังสังเกตเห็นว่าภายในหอกุศลแห่งนี้มีเหล่าสรรพสัตว์เพิ่มขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ส่วนใหญ่มีรูปลักษณ์เป็นดวงวิญญาณ และยังมีบางส่วนที่ดูคล้ายพวกภูตพราย

พอมองไปทางเหอยวี่เฉิน เธอก็กำลังพาเหล่าเทพเซียนอีกหลายองค์นั่งฟังธรรมอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่ไม่ไกล

แล้วเสียงเมื่อครู่นี้เป็นของใครกัน

ขณะที่ผมกำลังนึกสงสัย เสียงนั้นก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง