บทที่ 35 เป่าเจียเซียน

สนทนากันเพียงไม่กี่ประโยค ผมถึงได้รู้ว่าที่แท้แล้วอาจารย์ผู้ตั้งสำนักถางโข่วให้เหอยวี่เฉินในตอนนั้นก็คือป้าหูนี่เอง

และหลายปีมานี้ ก็เป็นป้าหูที่คอยดูแลสั่งสอนเหอยวี่เฉินมาโดยตลอด

ได้ยินว่าป้าหูมีลูกศิษย์เป็นร้อยคน แต่คนที่คุกเข่าโขกศีรษะกราบเป็นอาจารย์จริงๆ มีเพียงเก้าคนเท่านั้น ซึ่งเหอยวี่เฉินก็คือคนสุดท้อง

หัวข้อสนทนาวกกลับมาที่เรื่องการตั้งเป่าเจียเซียนให้บ้านของหวังเหย่อย่างรวดเร็ว

ในชนบทแถบตงเป่ย การกราบไหว้เป่าเจียเซียนนับเป็นความเชื่อที่พบเห็นได้ทั่วไปมาก

โดยปกติแล้วจะใช้กระดาษเหลืองหรือผ้าเหลือง เขียนนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเซียนเจียลงไป แล้วนำไปติดไว้บนผนัง หรือไม่ก็ใช้แผ่นไม้เรียบง่ายทำเป็นป้ายวิญญาณเพื่อกราบไหว้บูชา

จากนั้นก็ต่อแผ่นไม้ขึ้นมาเป็นหิ้งอย่างง่ายๆ บ้านไหนมีฐานะหน่อยก็วางกระถางธูป หากไม่มีฐานะก็หยิบชามมาใช้แทน