บทที่ 29 สำนักเต๋าใต้หล้า

พอดีฟ้าเริ่มมืดลง ผมกับนักพรตหม่าจึงออกจากบ้านแล้วเรียกแท็กซี่ไปยังร้านเนื้อตุ๋นจางเฟยแถวๆ ถนนจิ้งอวี่ในเขตเต้าว่าย

เดิมทีผมนึกว่าในเมื่อเขาออกปากให้ผมเลี้ยงข้าว อย่างไรก็คงฟันผมเละแน่ๆ นึกไม่ถึงว่าร้านที่พามาจะเป็นเพียงร้านเล็กๆ ซอมซ่อริมทาง

หน้าร้านไม่กว้าง ภายในก็เรียบง่าย มอซอ มีโต๊ะไม่ถึงสิบตัว ดูเลอะเทอะไปหมด

ดูท่านักพรตหม่าจะอารมณ์ดีมาก สั่งเนื้อตุ๋นรวดเดียวสี่ก้อน ขาหมูพะโล้หนึ่งขา แล้วยังมีกับแกล้มอาหารปรุงสำเร็จอีกสองสามอย่าง

ผมจำราคาเนื้อตุ๋นตอนนั้นไม่ค่อยได้แล้ว น่าจะชิ้นละราวๆ ห้าถึงหกหยวน เนื้อชิ้นใหญ่สีสันมันวาว เคี่ยวจนเปื่อยนุ่มแทบจะละลายในปาก มีรสหวานติดปลายลิ้นนิดๆ หอมเป็นพิเศษ