บทที่ 6 เซียนประทับร่าง

คนคนนี้ก็เป็นขาประจำของร้านอาหาร เป็นชายแก่คนหนึ่งอายุราวห้าสิบกว่าปี ขาข้างหนึ่งกะเผลก ทุกครั้งที่มามักจะมีลูกน้องติดตามมาด้วยหลายคน

พี่สาวหยวนเรียกเขาว่านายท่านฉาง แต่คนข้างนอกต่างเรียกเขาว่าฉางขาเป๋ ได้ยินมาว่าในอดีตเคยเป็นมือตีสังกัดเฉียวซื่อ หลังจากแก่ตัวลงก็ทำตัวเก็บเนื้อเก็บตัว ดูเผินๆ แล้วหน้าตาใจดีเปี่ยมเมตตา

พี่สาวหยวนบอกว่าเขารวยมาก เป็นผู้พัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์หลายแห่งในฮาร์บิน และเป็นเจ้านายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง

ส่วนเฉียวซื่อแห่งฮาร์บินคือใครนั้น ผมคิดว่าคงไม่ต้องพูดให้มากความแล้ว

แต่ผมมักรู้สึกอยู่เสมอว่า สายตาที่เขามองพี่สาวหยวนแฝงความประสงค์ร้ายอยู่กลายๆ

เมื่อเห็นเขาพาคนมา พี่สาวหยวนก็รีบเข้าไปประคองเขาด้วยท่าทีนอบน้อม นายท่านฉางนั่งลงบนโซฟาตรงประตู ดึงมือของพี่สาวหยวนไปจับไว้อย่างเป็นธรรมชาติพลางตบเบาๆ