เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การปะทะ
“หลิวชาง พวกเราแค่ไม่ได้เจอกันสองสามเดือน ทำไมเดี๋ยวนี้เจ้าถึงได้ทำตัวห่างเหินกับข้านักล่ะ”
ท่าทีปกป้องอย่างเต็มที่ของหลิวชางทำให้ซ่งอวี้กำมือแน่น เล็บที่เพิ่งแต่งมาจิกเข้าไปในกลางฝ่ามือ
“ข้าอยากคุยกับน้องหว่านชิงสักสองสามประโยค” หลิวชางเป็นคนที่ลิ่นชิงหยางไว้ใจที่สุด
แค่หว่านชิงออกมาซื้อชาดแต้มแก้มกับแป้งผัดหน้า หลิวชางก็ยังตามประกบติด ซ่งอวี้รู้สึกว่าลิ่นชิงหยางคงเป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ
ขณะเดียวกัน นางก็ริษยาหว่านชิงอย่างบ้าคลั่ง ริษยาที่ลิ่นชิงหยางยอมแหกกฎเพื่อหว่านชิงครั้งแล้วครั้งเล่า
“คุณหนู” หลิวชางยืนตัวแข็งทื่อสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ลำบากใจเป็นอย่างยิ่ง
เขากลัวว่าซ่งอวี้จะทำร้ายหว่านชิง แต่คำพูดของซ่งอวี้ เขาก็ไม่อาจขัดได้
ตอนนี้ท่านอ๋องยังไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย ไม่อาจงัดข้อกับตระกูลซ่งได้ ชาวบ้านนับหมื่นในหลีสุ่ย ท่านอ๋องต้องเห็นชีวิตของราษฎรสำคัญที่สุด