เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พบหน้า
วันรุ่งขึ้น สายลมพัดเอื่อย แดดอุ่นฟ้าโปร่ง นับเป็นวันที่เหมาะจะออกไปข้างนอกอย่างยิ่ง
“คุณหนู ท่านอ๋องจะยอมปล่อยให้พวกเราออกไปข้างนอกหรือเจ้าคะ”
ในลานเรือน จู๋หลิงเก็บกวาดของเรียบร้อยแล้วจึงเปิดประตูห้องออกมา
ก่อนจะออกไป นางยังรู้สึกใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ อยู่บ้าง “ถ้าเกิดท่านอ๋องไม่ยอม คุณหนูอย่าไปมีปากเสียงกับท่านอ๋องเลยนะเจ้าคะ”
จู๋หลิงหวังดีต่อหว่านชิงจากใจจริง
นางเป็นคนที่เจียงเจาหวาส่งมาคอยรับใช้หว่านชิง
ตลอดเวลาที่อยู่ข้างกายหว่านชิง นางยอมรับในความมีน้ำใจและความเฉลียวฉลาดของหว่านชิง จึงคอยรับใช้อย่างถวายหัว
เจียงเจาหวาเคยบอกไว้ว่าต่อไปนี้หว่านชิงคือนายของนาง ดังนั้นนางจึงต้องคิดเผื่อหว่านชิงในทุกเรื่องเป็นธรรมดา
“วางใจเถอะ ไม่หรอก” หว่านชิงสวมหมวกคลุมหน้า เอ่ยเสียงอ่อนโยน “ไปกันเถอะ”