เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลาก่อนจากท่าน ชาตินี้ไม่ขอพบกันอีก
“มิน่าเล่าน้องสาวถึงปรนนิบัติพี่ชิงหยางได้ดีขนาดนี้”
จะว่าไม่ริษยาก็คงโกหก
ซ่งอวี้หลงคิดว่าตนเองงดงาม แต่พอเทียบกับหว่านชิงแล้ว กลับหมองลงไปถนัดตา
นางจึงได้แต่ใช้คำพูดเสียดสีหวังจะทำร้ายหว่านชิง “ในเมื่อมีหน้าตาสะสวยปานนี้ ย่อมทำให้คนเขาพอใจเป็นธรรมดา”
ความหมายแฝงคือจะว่าหว่านชิงใช้เรือนร่างปรนเปรอเอาใจบุรุษ อาศัยหน้าตายั่วยวนราวกับนางจิ้งจอกนี่แหละ ถึงได้ล่อลวงให้ลิ่นชิงหยางยอมแหกกฎเพื่อตัวนาง
“ข้าบอกแล้วไงว่า พี่สาวเรียกข้าว่าน้องสาวไม่เหมาะหรอก” ซ่งอวี้คิดอะไรอยู่ในใจ
หว่านชิงรู้กระจ่างแจ้งดี จึงไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย “หน้าตาผิวพรรณล้วนเป็นพ่อแม่ให้มา ข้าเองก็สำนึกในบุญคุณของบิดามารดาเช่นกัน”
“เจ้า...” ซ่งอวี้ว่าหว่านชิงเอาหน้าตาเรือนร่างเข้าแลก
หว่านชิงก็ตอกกลับว่าซ่งอวี้อายุมาก