กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปล่อยวางจึงได้มา
“ทังเหยียน เจ้าอย่ากลัวไปเลยนะ ข้าจะตามไปหาเจ้าเดี๋ยวนี้แหละ”
หัวใจของฉินโม่แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว
เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป คิดเพียงจะตายตามทังเหยียนไปเท่านั้น
เขาชักกริชเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อดังชิ้ง หมายจะปลิดชีพตนเอง
ชุนหลานสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ด้วยความตกใจ ขณะที่เยี่ยนหย่งเกอยกเท้าถีบกริชเล่มนั้นจนกระเด็นหวือไป
กริชพุ่งไปปักฉึกบนผนัง เยี่ยนหย่งเกอกระชากคอเสื้อฉินโม่ขึ้นมาอย่างแรง แล้วระดมต่อยอีกฝ่ายไม่ยั้ง
“ฉินโม่ แกยังเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า!”
“มีความรับผิดชอบบ้างไหม!”
“ทังเหยียนยอมตายเพื่อปกป้องแก นี่แกจำคำพูดก่อนตายนางไม่ได้แล้วหรือไง!”