กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ได้โปรดไว้ชีวิตฉินโม่
“เจียงหว่านซิน เจ้าก่อกรรมทำชั่วมาจนล้นมือ ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว” เยี่ยนหย่งเกอกำคันธนูในมือแน่น
เมื่อเห็นทังเหยียนล้มจมกองเลือด เยี่ยนหย่งเกอก็ดึงสายธนูขึ้นมาอย่างแรง คล้ายอยากจะยิงใส่นางอีกสักดอก
แต่กลับถูกฉินโม่ตวาดลั่น “หยุดนะ!”
“ฉินโม่ หรือว่าเจ้ายังจะหลงผิดอยู่อีก” เยี่ยนหย่งเกอมองฉินโม่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา
มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉินโม่ยังคิดจะปกป้องผู้หญิงใจคออำมหิตอย่างเจียงหว่านซินอยู่อีกหรือ
“ข้าจะลงมือเอง” น้ำตาของฉินโม่ไหลรินออกจากเบ้าตาไม่ขาดสาย
เขาหยิบคันธนูบนพื้นขึ้นมา แล้วน้าวสายธนูตึงเปรี๊ยะจนสุดแรง
“ไม่นะ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้” เจียงหว่านซินส่ายหน้าเป็นพัลวัน
นางคลานหลบอยู่บนพื้นราวกับสุนัข หวังจะหลบศรปลิดชีพดอกนั้นให้พ้น