เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คิดจะตายมันง่ายเกินไป หลินเจียโหรว
“ข้าเข้าใจทุกอย่างแล้วท่านหญิง ขอบคุณเจ้าจริง ๆ นะ” เยี่ยนหย่งเกอรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ปลอดโปร่งโล่งใจขึ้นมาทันที
เขารู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว
มันเป็นความผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ทำให้เขารู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายเหลือเกิน
“ถ้าเจ้าอยากจะขอบคุณข้าจริง ๆ ละก็” เจียงเจาหวายกยิ้มมุมปาก นางเดินตามหูหมัวมัวผ่านระเบียงคดของจวนกั๋วกง เลี้ยวอีกโค้งหนึ่งก็ตรงไปยังลานหลังเรือน
“หืม?” เยี่ยนหย่งเกอตั้งใจฟังยิ่งกว่าเดิม
“ถ้าอยากจะขอบคุณข้าจริง ๆ ก็จงใช้วิธีของเจ้า ช่วยให้เซิ่งถังกลับคืนสู่สภาพเดิมให้เร็วที่สุดเถอะ”
เจียงเจาหวาพูดจบ
เยี่ยนหย่งเกอกลับรู้สึกขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว เซิ่งถังก็คือบ้านของข้าเหมือนกัน”
“ท่านหญิง”