เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ความหึงหวงของเยี่ยนจิ่ง
“ย่อมสะดวกอยู่แล้ว เหยียนเอ๋อร์ เจ้าก็ไปเป็นเพื่อนท่านหญิงสักเที่ยวเถิด”
ฮูหยินทังรู้สึกประหลาดใจระคนตื้นตันอยู่บ้าง
เจียงเจาหวากับฮูหยินเสิ่นมีฐานะสูงส่ง นางมิได้มีใจคิดประจบสอพลอเพื่อหวังพึ่งบารมีแต่อย่างใด
แต่ในเมื่อเจียงเจาหวาเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวน พวกนางจะปฏิเสธได้อย่างไร
“ขอบพระคุณท่านหญิงที่ไม่รังเกียจเจ้าค่ะ ทังเหยียนย่อมยินดีไปด้วย”
ทังเหยียนพยักหน้าอย่างว่าง่าย เจียงเจาหวาเหลือบมองดวงอาทิตย์ที่แผดจ้าอยู่กลางฟ้า “เฝ่ยชุ่ย ไปเอาหมวกคลุมหน้ามาสองใบ แล้วบอกให้จ้าวเฉวียนเตรียมรถม้าด้วย”
“เจ้าค่ะ” เฝ่ยชุ่ยขานรับ ก่อนจะหันไปบอกฮูหยินทัง “ฮูหยิน เชิญตามบ่าวเข้าไปในจวนก่อนเจ้าค่ะ”
“ได้” ฮูหยินทังกำชับทังเหยียนอีกสองสามประโยค แล้วเดินตามเฝ่ยชุ่ยเข้าไปในจวนตระกูลเสิ่น
“ท่านพี่ ท่านกลับไปก่อนเถอะ ให้เฉิงเยี่ยนหลิงพักในเรือนของข้าก็พอ ไม่ต้องกังวลมากเกินไปหรอก”