เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยั่วโมโหเยี่ยนหย่งเกอ
“เจียงเจาหวา เจ้าอยากตายนักรึ!”
คำพูดทุกคำของเจียงเจาหวาเสียดแทงอกของฉินโม่ราวกับมีดกรีด
เขาโกรธจนตาแทบฉีก จิตสังหารปะทุขึ้นมาทันที
“ฉินโม่ ที่นี่คือหน้าประตูจวนตระกูลเสิ่น หากเจ้าคิดจะลงไม้ลงมือ ข้าก็พร้อมจะสู้กับเจ้าจนถึงที่สุด!”
เสิ่นฉงอี้ตวาดเสียงเย็น หากไม่ใช่เพราะยังมีสติยับยั้งชั่งใจอยู่ ลำพังแค่ฉินโม่กล้าพูดกับน้องสาวเขาแบบนี้ มีหรือที่เขาจะยอมปล่อยไปง่าย ๆ
“เจ้าอับอายจนกลายเป็นโกรธ ก็เพราะข้าพูดถูกแทงใจดำล่ะสิ” เจียงเจาหวาก้าวลงบันไดมาสองก้าวอย่างไม่รีบร้อน
“หากเจ้าฉลาดพอ ตอนนี้ก็ไม่ควรมาหาเรื่องข้าอยู่หน้าประตูจวนตระกูลเสิ่น แต่ควรกลับบ้านไปดูแลเอาใจใส่พ่อของเจ้าให้มาก ๆ เสียดีกว่า”
ฉินหย่งบิดาของฉินโม่นั้นรักและเป็นห่วงลูกชายคนนี้จากใจจริง