กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฆาตกรตัวจริงที่ยิงสังหารเจียงเจาหวาในอดีตชาติ
“ท่านมาได้ยังไงกัน”
พอเห็นเยี่ยนจิ่งกะทันหัน สายตาของเจียงเจาหวาก็ไหววูบไปเล็กน้อย ทั้งยังรู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เยี่ยนจิ่งไม่พูดอะไร เอาแต่เดินตรงเข้ามาหานาง
เขาย่อตัวลง เจียงเจาหวานั่งอยู่บนเก้าอี้เอน เขางอเข่าลงจนสายตาอยู่ในระดับเดียวกับนาง
แววตาของเขาไร้ความดุดัน มีเพียงความอ่อนโยน ราวกับจะบอกเจียงเจาหวาโดยไร้เสียง
ว่าเหตุใดเขาถึงมา นางจะไม่รู้จริง ๆ หรือ
“ข้าคิดถึงเจ้า”
เจียงเจาหวาขยับกลีบปาก ไม่รู้จะพูดอะไรดี จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าลานเรือนที่เดิมทีเย็นสบายกลับร้อนขึ้นมาเสียดื้อ ๆ
เยี่ยนจิ่งยื่นมือไปกุมข้อมือนางไว้ น้ำเสียงแหบพร่ามีเสน่ห์เฉพาะตัว