กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เผชิญหน้าสะสาง!
“ฝ่าบาท เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฝูอันจวิ้นจู่เลยพ่ะย่ะค่ะ พวกกระหม่อมเป็นคนบีบบังคับให้นางพาพวกเราเข้าวังเอง ขอฝ่าบาทโปรดอย่าลงโทษท่านหญิงเลยพ่ะย่ะค่ะ”
เหล่าบัณฑิตหนุ่มต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้น ตาแดงก่ำร้องขอความเมตตา
หากฮ่องเต้จะลงทัณฑ์เจียงเจาหวา พวกเขาก็พร้อมจะขอรับโทษทั้งหมดไว้เอง
“ฝ่าบาท ท่านหญิงมีจิตใจเปี่ยมคุณธรรม นางไม่ได้โกหกเลยพ่ะย่ะค่ะ หากท่านหญิงไม่ถือป้ายทองพระราชทานพาพวกกระหม่อมเข้าวัง เกรงว่าพวกกระหม่อมคงสิ้นลมไปนานแล้ว ฝ่าบาท ราษฎรผู้ต่ำต้อยขอเอาศีรษะบนบ่าเป็นประกัน ตำราว่าด้วยอำนาจเป็นบทความที่ราษฎรเขียนขึ้นเองจริง ๆ หากราษฎรโป้ปด ก็ขอให้ตายโหงพ่ะย่ะค่ะ!”
หวยเทียนไฉโขกศีรษะลงกับพื้นดังปังๆ
เขาจ้องมองฮ่องเต้ พลางท่องเนื้อหาในตำราว่าด้วยอำนาจออกมาทีละคำ “แสวงอำนาจ ร่ำรวยฤๅสู้อำนาจ ยากจนอาศัยอำนาจจึงสูงส่ง ไร้ความทะเยอทะยานมิอาจได้ ไร้ใจมุ่งมั่นยากครอง ไร้ชั้นเชิงมิอาจสัมฤทธิ์”
“พึ่งพิงผู้อื่นคือยอด ผลงานเป็นรอง คาดเดาใจคือยอด ตัวงานเป็นรอง อำนาจล้วนคนมอบให้ การมอบให้นั้นจึงยิ่งใหญ่ที่สุด!”