เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจียงเจาหวา ในที่สุดฟ้าก็สว่างแล้ว
“ทูลฝ่าบาท บทความวิถีขุนนางที่ราษฎรผู้ต่ำต้อยเขียนยังมีภาคต่อพ่ะย่ะค่ะ ราษฎรผู้ต่ำต้อยยังเขียนต่อได้อีก”
คำพูดของหวยเทียนไฉช่วยเติมความกล้าให้หลี่ว์เฟยหยาง
เขาจ้องเขม็งไปที่ฮ่องเต้พลางพูดออกมาด้วยสีหน้าพร้อมยอมแลกทุกอย่าง
วิถีขุนนางเป็นบทความที่เขาเขียนขึ้นมาเอง เขาต่างหากที่เป็นเจ้าของตัวจริง ในเมื่อมีโครงเดิมอยู่แล้ว ทำไมเขาจะเขียนต่อไม่ได้
เดิมทีบทความบทหนึ่งก็ต่อยอดแตกแขนงออกไปได้อีกตั้งมากมาย และไม่มีใครจะมีสิทธิ์เขียนต่อได้ดีไปกว่าคนที่เป็นเจ้าของตัวจริงอีกแล้ว
“ทูลฝ่าบาท เช่นนั้นก็ให้พวกเขาย้ายไปอยู่ใต้ระเบียงคดเถิดพ่ะย่ะค่ะ เตรียมพู่กันกับกระดาษให้พร้อม แล้วให้พวกเขาเขียนบทความของตัวเองออกมาอีกรอบต่อหน้าทุกคน”
เสิ่นปิ่งเจิ้งทูลขึ้นมา
ต่อหน้าโอรสสวรรค์ ใครเป็นคนเขียนกันแน่ก็ย่อมกระจ่าง ของจริงไม่มีวันเป็นของปลอม และของปลอมก็ไม่มีทางกลายเป็นของจริงไปได้