ข้าอยากเจอเจ้าแล้ว

ข้าอยากเจอเจ้าแล้ว

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ ฮูหยินเสิ่นกับเจียงเจาหวาก็เข้านอนพักผ่อน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สองแม่ลูกก็พากันขึ้นเขาชิงซานไปไหว้พระขอพรที่วัดเต้าไถ

สวนท้อของตระกูลเสิ่นอยู่ตรงตีนเขาอีกลูกของเขาชิงซาน พอลงจากเขาแล้วเดินต่อไปอีกราวหนึ่งกิโลเมตร ก็จะเห็นสวนผลไม้ผืนใหญ่

ในสวนผลไม้ปลูกต้นท้อไว้เต็มไปหมด ลูกท้อผลใหญ่โตสีชมพูนวลสดใส เห็นแล้วชื่นใจยิ่งนัก

ปกติช่วงกลางเดือนหก ไทเฮากับเหล่าสนมในวังหลังจะเดินทางมาขอพรที่วัดเต้าไถ แต่ปีนี้มีเรื่องวุ่นวายหลายอย่าง ซ้ำคณะทูตของแคว้นวอกับหนานเจ้ายังอยู่ในเมืองหลวง แผนนี้จึงถูกยกเลิกไป

ด้วยเหตุนี้ ที่นี่เลยยิ่งเงียบสงบ เหมาะให้ฮูหยินเสิ่นกับเจียงเจาหวามาเที่ยวพักผ่อน

มองไปทางไหนก็เห็นดงต้นท้อขึ้นเป็นทิวแถว ลูกท้อผลโตดูน่ากิน เด็ดมาเช็ดสักหน่อยแล้วกัดกิน กลิ่นหอมหวานของผลไม้ก็อบอวลไปทั่วทั้งปาก