ความอัปยศอดสู รสนิยมชายรักชาย

ความอัปยศอดสู รสนิยมชายรักชาย

“เรือนหลังนี้ขายง่ายอยู่แล้วเจ้าค่ะ แต่พอขายลานบ้านไปแล้ว ฮูหยินท่าน...”

ฮูหยินเสิ่นจิบชาดอกไม้ไปสองอึกก็ยังรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว หลี่หมัวมัวคอยพัดวีให้อย่างเอาใจใส่

พอเห็นใบหน้าขาวชมพูของนางมีเหงื่อซึมเป็นละอองบาง ๆ โดยเฉพาะตรงดั้งจมูกโด่งสวยนั้นยิ่งมีเม็ดเหงื่อผุดออกมาไม่ขาดสาย หลี่หมัวมัวก็เผลอนิ่งคิดไปไกล

ถ้าขายเรือนตระกูลเจียงแล้วหย่าร้างโดยยินยอมกับเจียงเฮ่อ ต่อไปฮูหยินกับท่านหญิงจะไปอาศัยอยู่ที่ไหนกันล่ะ

แม้ว่าราชวงศ์เซิ่งถังจะเปิดกว้างเรื่องธรรมเนียม แม้แต่ชาวบ้านธรรมดา ๆ ก็มีกรณีที่หญิงขอหย่าจากตระกูลฝ่ายชายอยู่บ้าง

แต่โลกใบนี้ก็ยังไม่เป็นธรรมกับสตรีอยู่ดี พอหย่ากัน คนส่วนใหญ่ก็ยังชอบถ่มน้ำลายด่าทอฝ่ายหญิง ไม่ค่อยยอมรับพวกนางเท่าไรนัก