หนี้ก้อนโต ก่อนวันหย่าร้าง

หนี้ก้อนโต ก่อนวันหย่าร้าง

“ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ช่างเถอะ นับจากนี้ไป ข้ากับนางต้องผูกพันกันไปอีกนาน”

เยี่ยนจิ่งหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

แสงแดดเหนือศีรษะสว่างจ้าจนแสบตา ห้อยค้างอยู่กลางอากาศ

เยี่ยนจิ่งเดินรับแดดจัด รอยยิ้มบนใบหน้าถูกแสงส่องให้ดูสว่างไสวยิ่งขึ้น ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าแสงแดดนั้นสะดุดตากว่า หรือรอยยิ้มของเขาสะดุดตากว่ากัน

เขาพูดเสียงต่ำ แล้วก็ก้าวเท้ายาว ๆ เดินไปทางที่ทำการผู้บัญชาการ

“บ้าจริง ๆ”

ความหมายในคำพูดกับความดื้อรั้นของเยี่ยนจิ่งทำให้คิ้วเสิ่นผูอวี้กระตุก จนอดถ่มน้ำลายไม่ได้

เขาหันกลับ มองชั้นสองของจวินจื่อไถอย่างลึกซึ้งอีกครั้ง แล้วก็ตามเยี่ยนจิ่งไป

เวลาผ่านไปไว ชั่วกะพริบตาก็ล่วงเลยไปอีกสองวัน