ความอัปยศใต้หว่างขา

ความอัปยศใต้หว่างขา

“พี่เฟยหยาง ช่างเถอะ อาภรณ์แค่เปื้อนนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก” หวยเทียนไฉทนเจ็บแผลตามตัวพลางเอ่ยปลอบหลี่ว์เฟยหยาง

น้ำแกงนั้นเพิ่งยกขึ้นจากเตา ร้อนจัดเป็นพิเศษ

หวยเทียนไฉเป็นบัณฑิตหนุ่มร่างบอบบาง แม้ตอนอยู่บ้านจะลำบากมาไม่น้อย แต่ผิวพรรณก็ยังนุ่มนิ่มบางเบา ผิวที่โดนน้ำแกงลวกจึงพุพองเป็นตุ่มน้ำใสเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เขาเจ็บมาก แต่กลับทวงถามความยุติธรรมให้ตัวเองไม่ได้ อย่าว่าแต่จะให้เจี่ยงเกาเซิงพาไปโรงหมอเพื่อรับยาเลย

ที่นี่คือนครฉางอัน ใต้ฝ่าพระบาทโอรสสวรรค์ แหล่งรวมเหล่าผู้สูงศักดิ์มีหน้ามีตา

ในที่แห่งนี้ บัณฑิตหนุ่มยากจนที่มาจากต่างถิ่นอย่างพวกเขาไม่มีสิทธิ์มีเสียงแม้แต่น้อย

นี่คือความอาภัพอย่างหนึ่งของการเกิดมาเป็นคน

ตั้งแต่วันที่ลืมตาดูโลก ชนชั้นระหว่างขุนนางตระกูลสูงกับสามัญชนก็แบ่งแยกกันอย่างเคร่งครัดเด็ดขาด