เขาคือลูกชายของท่าน

เขาคือลูกชายของท่าน

“เยี่ยนจิ่งถวายบังคมพระพันปีหลวงพ่ะย่ะค่ะ”

สายตาของไทเฮาจับจ้องอยู่ที่ตัวเยี่ยนจิ่งนานเกินไปแล้ว

แม้เมื่อก่อนไทเฮาจะชื่นชมและเอ็นดูเยี่ยนจิ่งมากอยู่แล้ว ทว่ายามนี้นางมองเขาเป็นว่าที่หลานเขยอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกย่อมต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เยี่ยนจิ่งทำความเคารพไทเฮา พอสังเกตเห็นสายตาประเมินของนาง เขาก็ไม่หลบเลี่ยงแม้แต่น้อย ซ้ำยังวางตัวได้ถูกพระทัยไทเฮายิ่งนัก

เฝิงกงกงเป็นคนฉลาดรู้ความ เห็นเช่นนั้นจึงไม่เข้าไปขัด ปล่อยให้ไทเฮาคิดตามลำพัง

นั่นก็จริง หากเทียบในบรรดารุ่นเยาว์ของราชวงศ์เซิ่งถัง ทั้งรูปร่างหน้าตา ชาติตระกูล และความสามารถ คงหาหนุ่มรูปงามเปี่ยมความสามารถแบบเยี่ยนจิ่งคนที่สองไม่ได้อีกแล้ว

เมื่อก่อนคิดว่าเจียงเจาหวาชอบจิ้งอ๋อง ไทเฮาจึงคอยประทานความโปรดปรานให้จิ้งอ๋องกับพระสนมฉีผู้เป็นพระมารดาอยู่เนือง ๆ