หวั่นไหวในใจ คำสารภาพรักของเยี่ยนหนานเทียน

หวั่นไหวในใจ คำสารภาพรักของเยี่ยนหนานเทียน

“เฮ้อ”

ท่ามกลางแสงเทียนสลัว เยี่ยนหนานเทียนจ้องมองใบหน้าของฮูหยินเสิ่น อดถอนหายใจแผ่วเบาไม่ได้ พลางกดศีรษะเล็ก ๆ ของนางให้แนบชิดเข้าสู่อ้อมอกตนเบา ๆ

“เป็นข้าผู้เป็นอ๋องที่ไม่ดีเอง ตอนวัยเยาว์อยู่ในวังมีโอกาสมากมายแท้ ๆ แต่กลับทำให้เจ้ามองข้าผู้เป็นอ๋องเป็นดั่งสัตว์ร้าย เป็นข้าผู้เป็นอ๋องเองที่ไม่ควรทำให้เจ้าเข้าใจผิดในตอนนั้น”

เยี่ยนหนานเทียนเอ่ยต่อ

น้ำเสียงของเขาทุ้มแหบชวนฟัง

อาจเป็นเพราะเข้าสู่วัยกลางคน เขาจึงยิ่งดูสุขุมเป็นผู้ใหญ่ ทั้งยังมีกลิ่นอายบุรุษเพศอันเข้มข้นอบอวลไปทั้งตัว

รูปร่างของเขาสูงใหญ่ผึ่งผาย หน้าตาก็หล่อเหลาคมคาย