ของที่ขโมยมาจะพาให้ร่างแหลกเป็นผุยผง

ของที่ขโมยมาจะพาให้ร่างแหลกเป็นผุยผง

“กับข้า เจ้าไม่ต้องพูดขอบคุณเลย ไม่ว่าข้าจะทำอะไรให้เจ้า ล้วนเป็นเพราะข้าเต็มใจทั้งนั้น ในเมื่อเต็มใจ ก็ไม่จำเป็นต้องให้เจ้ามาขอบคุณ”

เยี่ยนหนานเทียนลุกขึ้น แล้วช้อนตัวฮูหยินเสิ่นขึ้นมาอุ้ม ก่อนจะวางนางลงบนเตียงตั่ง

อ้อมกอดของเขาช่างกว้างขวาง แผงอกของเขาก็เปี่ยมไปด้วยพลัง

ฮูหยินเสิ่นแหงนหน้ามองเขา ยามที่เขาค่อย ๆ อุ้มนางก้าวตรงไปยังเตียงตั่งทีละก้าว

ทุกย่างก้าวที่ขยับเข้าใกล้ ราวกับกำลังมุ่งหน้าสู่แดนสุขาวดี ชวนให้หัวใจของนางผลิบานด้วยความยินดี

ฮูหยินเสิ่นพยักหน้าตอบ สองแขนโอบรอบคอเยี่ยนหนานเทียนไว้ ก่อนจะหลุบตาลงต่ำด้วยความเอียงอาย

“นอนหลับให้สบายเถอะนะ พอตื่นขึ้นมา ทุกอย่างก็จะผ่านพ้นไป ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ยังมีข้าอยู่ทั้งคน”