เจ้าคิดผิดแล้ว ข้าไม่ใช่คนดี

เจ้าคิดผิดแล้ว ข้าไม่ใช่คนดี

“แกเป็นใครกัน! นังเด็กบ้า พูดจาเพ้อเจ้ออะไรวะ แม้แต่ท่านใต้เท้ากับตระกูลเว่ย แกก็ยังกล้าเอามานินทาว่าร้ายรึ!”

หลูจินไม่รู้จักเจียงเจาหวา ด้วยฐานะอันต่ำต้อยของเขา อย่าว่าแต่ได้คุยเลย แค่คิดจะได้พบนางก็ยังไม่มีสิทธิ์ด้วยซ้ำ

ส่วนที่เว่ยควนจำเจียงเจาหวาได้ เป็นเพราะคราวก่อนในพิธีรับพระราชทานบรรดาศักดิ์ของนาง เขาบังเอิญขับรถม้าให้หลี่เจิน แล้วเกิดปวดเบาจึงแอบเข้าไปหาส้วมในจวนตระกูลเจียง จนได้เห็นหน้านางแวบหนึ่งจากระยะไกล

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในพิธีรับบรรดาศักดิ์คราวนั้น เว่ยควนเองก็พอได้ยินมาบ้าง

ยิ่งเห็นหลี่เจินกลับมาจากจวนตระกูลเจียงด้วยสีหน้าเคร่งเครียดระแวดระวัง เขาก็ยิ่งตระหนักดีว่าเจียงเจาหวากับฮูหยินเสิ่นไม่ใช่คนที่จะไปล่วงเกินได้เลย

“แกหุบปากไปเดี๋ยวนี้!”

การที่หลูจินไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแล้วไปชี้หน้าด่าเจียงเจาหวาเช่นนี้ ทำเอาเว่ยควนตกใจแทบสิ้นสติ