ท่าเรือทางใต้ของเมือง

ท่าเรือทางใต้ของเมือง

“น้องหญิง สองสามวันนี้เจ้าอารมณ์ไม่ดีหรือ ที่โรงเรียนโบราณมีใครรังแกเจ้าหรือเปล่า”

พอเจียงเจาหวากินขนมเปี๊ยะเส้นทองเสร็จ ด้วยความที่อยากไปดูชิวเผิงเซิงให้เร็วที่สุด นางจึงตามเสิ่นฉงเหวินออกเดินทางทันที

ตอนเสิ่นฉงเหวินมา เขาขับรถม้ามาด้วย ขอเพียงออกจากวังไปได้ พวกเขาก็นั่งรถม้ามุ่งหน้าไปท่าเรือได้ทันที

ระหว่างเดิน เสิ่นฉงเหวินก็ลอบมองสำรวจเจียงเจาหวาไปด้วย พอเห็นนางก้มหน้าคล้ายกำลังคิดอะไรอยู่ จึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือไม่ แต่เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าเจาหวากำลังมีเรื่องในใจ แถมคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่

แต่เขาก็รู้ดีว่า เจียงเจาหวาคงไม่เล่าให้ตนฟัง

เขาแค่อยากบอกเจาหวาว่า หากมีเรื่องอะไร เขาก็ช่วยนางแบกรับ ช่วยแบ่งเบาภาระได้

ไม่ว่านางคิดจะทำอะไร ในฐานะพี่ชาย เขาก็พร้อมสนับสนุนอยู่เสมอ

ต่อให้ต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม เขาก็จะคอยหนุนหลังเจาหวาอยู่ตลอด