เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
บุตรของนางกำนัล ลู่หมิงเฟิง
“คุณหนูใหญ่เจียง แต่ตอนนี้ท่านพ่อสามีแทบไม่กลับบ้านเลย ข้าไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหน ถึงจะถูกต้องชอบธรรมดี”
เจิ้งฟางโหรวยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าวิธีนี้เข้าท่า
เฉินอิงอิงอยากแต่งเข้าจวนกั๋วกงนักไม่ใช่หรือ เช่นนั้นก็ตัดใจให้ไปเป็นอนุของเหล่ากั๋วกงเสียเลย
ไม่แน่ว่า หากวันหน้าจวนกั๋วกงเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิไท่จงมากขึ้น ยังอาจขอตราตั้งให้นางได้อีกด้วย
หรือพูดอีกอย่าง ต่อให้เฉินอิงอิงไม่เต็มใจ แต่พอข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกแล้ว นางก็ต้องยอมอยู่ดี
เพียงแต่เหล่ากั๋วกงอายุมากแล้ว ไม่ชอบอยู่จวนกั๋วกง กลับไปซื้อจวนไว้ข้างนอก ทุกวันออกไปตกปลาจิบชากับสหาย ชีวิตมีความสุขสบายจนแทบไม่ต้องพูดถึง
เพราะงั้น ถ้าอยู่ ๆ จะตามตัวเหล่ากั๋วกงกลับมา เจิ้งฟางโหรวก็รู้สึกว่ามันจงใจเกินไป
“ฮูหยิน ลองคำนวณเวลาดูแล้ว พวกใต้เท้าเจิ้งก็น่าจะใกล้กลับมาแล้วกระมัง”