แย่งชิงอำนาจ

แย่งชิงอำนาจ

“ตีมันให้ตาย! กล้าขโมยของพวกเรา รนหาที่ตายแท้ ๆ ถุย!”

หัวโจกขอทานน้อยยืนเท้าสะเอว ดูท่าคงจะเหนื่อยแล้ว จึงหันไปสั่งให้ขอทานคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างหลังรุมซ้อมลู่หมิงเฟิงต่อ

ลู่หมิงเฟิงกอดศีรษะไว้แน่น ขดตัวงอเป็นกุ้ง

หมัดระดมซัดลงมาราวกับห่าฝน ทีแรกดูเหมือนลู่หมิงเฟิงจะเป็นฝ่ายตั้งรับฝ่ายเดียว แต่พอเจียงเจาหวาสังเกตสีหน้าท่าทางของเขา เขากลับไม่ได้ดูเหมือนคนที่ยอมนอนรอโดนซ้อมเฉย ๆ เลยสักนิด

“โอ๊ย! มันยังกล้าสู้กลับอีก กดตัวมันไว้!”

พวกขอทานน้อยคงไม่คิดว่าลู่หมิงเฟิงจะกล้าขัดขืน กำลังลงไม้ลงมือกันอย่างเมามัน จู่ ๆ ลู่หมิงเฟิงก็เหวี่ยงหมัดสวนกลับไป ซัดเข้าหน้าพวกขอทานทีละหมัดสองหมัดอย่างไม่ทันตั้งตัว

ต้องยอมรับเลยว่า ลู่หมิงเฟิงคนนี้อึดทนมือทนเท้าจริง ๆ หลายปีมานี้จักรพรรดิไท่จงไม่เคยเหลียวแล โดนทารุณสารพัดอยู่ในพระราชวังแปรพระราชฐาน แต่กลับยังมีเรี่ยวแรงมหาศาลถึงเพียงนี้ ช่างมีพรสวรรค์ติดตัวมาแต่เกิดแท้ ๆ