กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หานางอนุให้ท่านกั๋วกงผู้เฒ่า
“ใต้เท้าเสิ่น สมแล้วที่เป็นคนจงรักภักดีข้างกายเยี่ยนจิ่งจริง ๆ”
เจียงเจาหวายิ้มบาง ๆ เสิ่นผูอวี้ชะงักไปนิด คิดในใจว่านางคงไม่ได้อยากพูดประโยคนี้หรอก ความจริงคงอยากจะด่าว่าเขาเป็นหมาเลียแข้งเลียขาผู้ซื่อสัตย์ของเยี่ยนจิ่งมากกว่า
แค่ก ๆๆ
เสิ่นผูอวี้ส่ายหน้าพลางยิ้มออกมา “เช่นนั้นคุณหนูใหญ่เจียง ข้าจะไปให้คนตามตัวเถ้าแก่มาเดี๋ยวนี้เลยขอรับ”
เสิ่นผูอวี้ลอบสังเกตสีหน้าของเจียงเจาหวา พลันลากชิงหลีออกจากห้องนอนไป แถมยังใจดีปิดประตูห้องให้อย่างเรียบร้อย
“มองอะไร ยังไม่รีบไปอีก หรืออยากอยู่ขัดจังหวะเรื่องดี ๆ ของเยี่ยนจิ่งหรือไง” ชิงหลีไม่อยากไป
เมื่อครู่นี้เจียงเจาหวาชักกริชออกมาโดยไม่ลังเลเลยสักนิด หากนางลงมือทำร้ายท่านโหวน้อยขึ้นมาจะทำอย่างไร
เสิ่นผูอวี้ลากชิงหลีออกมานอกห้องนอน พอเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมเดินต่อก็กลอกตาใส่ สะบัดแขนเสื้อแล้วเดินไปตามเถ้าแก่โรงรับจำนำหย่งอันสิงด้วยตัวเอง