กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คนคลั่งรักบุกมาถึงเรือน
“แบบนี้ จะเป็นการรบกวนท่านอาจารย์เกินไปหรือเปล่าขอรับ”
พอถูกเยี่ยนหนานเทียนเข็นรถพาเดินไปข้างหน้า เจียงหว่านเฟิงก็รู้สึกปลาบปลื้มจนทำตัวไม่ถูก
เขาเอ่ยหยั่งเชิงพลางแหงนมองท้องฟ้า
ตอนนี้ยังเร็วอยู่จริง ๆ ท่านอาจารย์พูดถูก กลับไปฝึกต่อที่จวนสกุลเจียงก็ไม่ต่างกัน
เพราะตั้งแต่เฉาฮวาได้รับบาดเจ็บ ท่านแม่ก็กลายเป็นคนขวัญอ่อนและคิดมากเป็นพิเศษ ทุกครั้งที่เขากลับจากจวนเจิ้นเป่ยอ๋องหรือค่ายสรรพาวุธ ท่านแม่จะต้องออกมายืนรอที่หน้าประตูใหญ่จวนสกุลเจียงเสมอ จนกว่าจะเห็นเขากลับถึงบ้านถึงจะยอมวางใจ
“เจ้าเป็นศิษย์ของข้า ข้าสอนวรยุทธ์ให้เจ้า จะไปรบกวนอะไรกัน”
เยี่ยนหนานเทียนพูดอย่างไม่ใส่ใจ ในใจคิดว่ามันจะไปลำบากอะไร ที่เขาไปจวนสกุลเจียงก็เพื่อความสบายใจของตัวเองต่างหาก
ขอแค่ได้ไปจวนสกุลเจียง เขาก็ย่อมหาโอกาสเจอหน้าแม่ตัวดีอย่างฮูหยินเสิ่นได้เสมอ
เขาอยากจะไปถามให้รู้เรื่องนัก ว่าทำไมต้องหลอกเขา ทำไมพูดจาแล้วไม่รักษาคำพูด