กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หมาป่าตัวใหญ่จะกินกระต่ายน้อยแล้ว
“ขนมเกาลัดหรือเจ้าคะ” พอพูดถึงขนมเกาลัด สีหน้าของหมัวมัวหวังก็ดูพิลึกพิลั่นขึ้นมาทันที
คราวก่อนที่นางยกขนมเกาลัดไปให้เจียงหว่านเฟิง ขนมทั้งจานนั้นก็ลงไปอยู่ในท้องของเยี่ยนหนานเทียนจนหมดเกลี้ยง
ดูจากท่าทางของเยี่ยนหนานเทียนตอนนั้น เหมือนเขาจะชอบกินขนมเกาลัดเอามาก ๆ
ขนมหวานเลี่ยนขนาดนั้น แม้แต่นางเองยังแทบกลืนไม่ลง หรือว่าท่านอ๋องเจิ้นเป่ยจะมีรสนิยมไม่เหมือนใคร ชอบกินรสชาติแบบนี้จริง ๆ?
ดูท่าแล้ว ขนมเกาลัดที่พ่อครัวในครัวทำขึ้นมา คงยากที่จะทำให้เยี่ยนหนานเทียนถูกใจได้
ขณะที่หมัวมัวหวังกำลังคิดในใจ ฮูหยินเสิ่นก็ร้อนรนจนเดินวนไปมาในห้องสองก้าว “งะ...งั้นก็สั่งให้ในครัวรีบไปทำขนมเกาลัดมาสิ”
“สั่งทำไปแล้วเจ้าค่ะ แต่ว่าฮูหยินเจ้าคะ...” ชุนฮวากัดริมฝีปาก