ยังอยากให้ข้าผู้นี้อุ้มเจ้าอยู่อีกหรือ

ยังอยากให้ข้าผู้นี้อุ้มเจ้าอยู่อีกหรือ

“แค่กๆ”

พอลู่จื่อคุนเดินพ้นตำหนักซีหัวไป เจียงเจาหวาก็กระอักเลือดออกมาคำโต อาจเพราะดันไปนึกถึงความทรงจำแย่ๆ ในอดีตชาติเข้า

เลือดกองนั้นย้อมผ้าห่มแพรจนแดงเป็นดวง แต่กลับทำให้อาการแน่นหน้าอกทุเลาลง

เลือดคั่งก้อนนี้อุดตันอยู่ข้างในมาตลอด ทำให้รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอึดอัดทรมานเหลือเกิน พอได้สำรอกออกมาแบบนี้ ค่อยรู้สึกโล่งสบายตัวขึ้นมาหน่อย

“เจาหวา เจ้าเป็นอะไรไปน่ะ!”

เห็นเจียงเจาหวากระอักเลือด ไท่ผิงก็ตกใจหน้าตื่น ส่วนหยวนเฉิงเฉียนก็น้ำตาร่วงเผาะๆ รีบสั่งคนให้ไปตามหมอหลวงมาทันที