กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นังตัวร้ายแซ่เจียง ต่อไปนี้ข้าจะเรียกเจ้าว่าพี่เจียง
“ไม่เป็นไรแล้วนะ อีกเดี๋ยวพวกเจ้าก็จะได้เจอพ่อแม่แล้ว ต่อไปนี้จะไม่มีใครมาจับตัวหรือคิดจะเอาพวกเจ้าไปขายอีกแล้ว”
น้ำเสียงของเจียงเจาหวาอ่อนโยน ชุดกระโปรงสีแดงเพลิงบนร่างให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างเปี่ยมล้น
เด็ก ๆ ไม่รู้จักนาง แต่เพราะนางทั้งงดงามและเฉิดฉายถึงเพียงนี้ แค่เห็นก็ทำให้อยากเข้าใกล้แล้ว
หยวนเฉิงเฉียนสูดน้ำมูก ซุกหัวกลม ๆ เล็ก ๆ ไว้ตรงซอกคอของเจียงเจาหวา พลางสูดกลิ่นกายของนางจนใจสงบลง
“ฮือ ๆ พี่สาว พี่สาวช่วยพวกเราตามหาพ่อแม่ได้ไหม พวกเราคิดถึงบ้าน พวกเราอยากกลับบ้าน”
พอเห็นหยวนเฉิงเฉียนสนิทสนมกับเจียงเจาหวาขนาดนี้ เด็กคนอื่น ๆ ก็พากันล้อมวงเข้ามา ขนาบเจียงเจาหวาไว้ตรงกลาง พลางยกมือเล็ก ๆ ที่เปรอะเปื้อนจนดำมิดขึ้นขยี้ตาไม่หยุด